Conto en verso no que se xoga coa rima, os encadeados e o absurdo para provocar a diversión dos máis pequenos. A avoa Paulina conta contos tolos sentada en calquera esquina. Para vela e escoitala veñen saltando/voando/paseando/correndo/andando todos os que poden facelo. Os seus contos son coma este:
Érase que se era /unha galiña tan festeira /que en vez de pór ovos / bailaba a muiñeira.
Pero o xogo pode continuar se tamén nós, como a avoa Paulina, nos poñemos a inventar contos tolos. E incluso poderiamos ir buscar quen viñera escoitalos: reptando, brincando... O conto tamén ten unha fórmula para o remate. Dese xeito, comeza e acaba da maneira tradicional.