Tres amigos caracois mercaron unha empanada e marcharon ao monte papala. Como Remoldiño era o máis pequeno, os outros dous mandárono ir por viño á taberna. Desconfiando que a comesen entrementres, agachouse detrás dunha pedra atusmando o que pasaba coa empanada. Pero os outros esperaban con paciencia e resignados. Para enganar a fame puxéronse de brinqueta: un tocaba a gaita e o outro a pandeireta. Cansos de tanto baile, puxéronse logo a xogar á brisca. E así estiveron dous días agardando polo viño. Como tiñan moita fame, e cansos de esperar a Remoldiño, dispúxeronse a merendar. Nisto saíu Remoldiño do seu escondedeiro dicindo: "Ai, larpeiros, comelláns... Menos mal que andei lixeiro... Iades comer a empanada sen agardar por min. Pois xa non vou polo viño".
Historia rimada, adaptación dun conto popular, na que as ilustracións desempeñan un papel moi relevante.