O calcetín amarelo vivía só no costureiro porque perdeu a súa parella un día de xistra. Ata que o avó Ramón o atopou e cavilou no que podía facer con el: un cabaliño se se lle poñen ollos, orellas, etc. para xogar a viaxar; un monicreque pintándolle a cara, que ata pode ter nome de seu, para inventar e contar mil historias; unha bolsa de tesouros onde gardar sorrisos, croques ou pedras, para soñar; un gorro con pompón e flor para agasallar á Señora Lúa, por exemplo; ou un guante, un peto, un bolso...
Pódese xogar con el a mil cousas: ¡só tes que pensar! Se ata se pode facer que desapareza por arte de maxia.