Era unha vez un neno gordiño e comellón ao que todos chamaban Bóla de Manteiga. Gustáballe xogar cos cubertos e as cazolas. Unha tarde petou na porta da súa casiña unha bruxa horrible coa cabeza debaixo do brazo e un saco ao lombo que dixo traerlle un coiteliño de prata. Aínda que a nai mentiu dicindo que ía no bosque, el saíu de debaixo da mesa para coller o coitelo. Como non chegaba meteu tamén a cabeza no saco, momento que aproveitou a bruxa para metelo dentro e levalo. O saco pesáballe, polo que parou a coller folgos e quedou durmida á beira do camiño, momento que el aproveitou para furar o saco co coitelo de prata, meterlle catro tarugos de madeira, coser o burato e liscar correndo. Cando na casa foi botar a Bóla de Manteiga na pota, ela e o seu home quedaron feitos unha sopa.
Volveu ao cabo duns días levando un garfo de prata. Do mesmo xeito, levou o rapaz no saco. No camiño, cando ela parou a facer as súas necesidades, el furou o saco co garfo, encheuno de pedras e foise pitando. Na casa, cando baleirou o saco na auga fervendo, a pota escachou e ela e seu home escaldados quedaron bufando de rabia.
Ao día seguinte levou un cullerón de prata, e volveu picar o rapaz. Desta vez, ela non parou ata chegar á casa. E, mentres o home preparaba o caldo, foi visitar as comadres. Cando abriu o saco, quedou aparvado vendo ao rapaz bater no bandullo co cullerón. Díxolle que estaba a preparar o unto para o caldo, e que mentres podía botar unha sesta que lle abrise o apetito. Como era un lacazán, foi durmir e mentres el botou no caldo as pedras, os tarugos, unha rata morta e un bote de graxa dos zapatos, e meteuse na cheminea facendo unha escaleira co garfo, o coitelo e a culler. Cando veu ela probou o caldo e atopou algo duro. Bóla de Manteiga berroulle desde a cheminea que aínda non estaba cocido. Ela quixo subir a pillalo, prendeulle a saia no garfo, caeu na ola e morreu esfolada. E o home? O home era tan nugallán que durmiu moitos anos esperando que alguén o chamase para ir comer.
E Bóla de Manteiga marchou para a casa "e con cubertos de prata, merendou torta de nata".
Adaptación a partir dun conto tradicional noruegués editada en formato de álbum con ilustracións a cores a toda páxina.