Conxunto de pequenos poemas en verso libre e rimado, en linguaxe directa, áxil e coloquial. Cada un deles céntrase nalgún mínimo detalle das características dun animal próximo ao lector. Así, a araña Renata perdeu unha pata; ao Martiño subíronselle as cores polo albariño; Don Xoán e Dona Xoaniña ándanse pretendendo; o caracol Galileo vai amodiño; o escaravello non gusta de irse facendo vello; dona Albiña bolboreta é moi extravagante e coqueta; á lesmiña Maruxa estanlle saíndo os dentes; o vermiño Bertomeu vai moi fachendoso co seu chapeu; a formiguiña é moi larpeira; Abelarda, a libeliña, arrefriouse por pasear pouco abrigada; a eiruga tripuda só come leituga pois quere adelgazar; a dona Píntega Pinchorra non lle gusta andar ás présas; dona Laura Vacaloura vai de troula a unha festa de disfraces.
E todos eles teñen unha mensaxe final para o camiñante: leva coidado e non nos pises cos zapatos.
O traballo de ilustración recorre a distintas técnicas e materiais como o papel ou o barro para presentar os animais en tres dimensións.