 |
Bea, aínda que
hoxe xa é maior, hai trinta anos tamén era unha nena.
E como
as nenas de hoxe en día quere quedar cinco minutos máis na cama
antes de se erguer para ir á escola. Ten dúas irmás: Cris,
de cinco anos, e Raquel, que aínda é un bebé. O seu pai
achégaa cada día á escola no seu seiscentos, un coche moi
pavero que había daquela. Ás veces pensa no que vai ser de maior:
deportista, bandoleira ou astronauta. Merenda vendo na tele os debuxos de Maya,
que son os seus favoritos. Antes de saír á rúa xogar ten
que rematar os deberes. Non ten teléfono móbil, polo que cando
quere quedar cunha amiga ten que ir á súa casa chamala. Se non
pode vir, xoga soa á mariola. De volta na casa axuda á súa
nai a bañar a Raquel. E ao final do día está tan cansa que
non cómpre mandala deitar. Aínda que ás veces colle a
radio na que o pai escoita os partidos, busca unha emisora con cancións
e baila inventando os pasos, porque bailar é o que máis lle
gusta.
Pero xa está ben: deixémola durmir, pois está
cansa. Boa noite! |
