Había unha vez un home moi rico co que ningunha moza quería casar porque tiña a barba de cor azul. Ademais, casara xa varias veces e ninguén sabía qué acontecera coas anteriores mulleres. Pero finalmente, con amabilidade e moita festa, conseguiu que a filla máis nova dunha veciña o aceptase. Un día que tivo que saír de viaxe, deixoulle as chaves do castelo á muller, avisándoa de que non se lle ocorrese entrar no gabinete. Picada pola curiosidade, entrou, descubrindo os corpos descabezados das outras esposas. Co susto caeulle a chave ao chan e manchóuselle de sangue, que non lle deu quitado por máis que fregou nela, pois estaba encantada.
Cando volveu Barbazul e viu a mancha, decidiu matala tamén. Ela pediulle tempo para se preparar e, mentres, chamou pola irmá desde a fiestra para que seus irmáns, que ían acudir á casa ese día, lle axudasen. Pero non daban aparecido. Houbo de volver ela onda Barbazul, e pediulle perdón mais en van pois el dispoñíase a matala cando os irmáns botaron abaixo a porta e encargáronse do monstro. Así a muller herdou a súa fortuna, que compartiu cos irmáns.
Adaptación a partir do texto de Perrault magnificamente ilustrada.