O día da festa na casa do avó de Simón apareceu á hora do xantar un home dacabalo dunha grande avestruz, con traxe e sombreiro, e sentou na cabeceira da mesa. O xigantón bebeu un vaso de viño e dixo que era o Chancho Colorao. Entón o pequeno Simón deulle unha puñada ao sombreiro, que deu unha reviravolta no ar e logo botouse a cantar, porque o avó de Simón dixo que era o sombreiro Chichiriteiro e saíu voando e cantando e Simón detrás del. Até que pousou no albo dun ciprés do cemiterio e pegou a tocar co con dunha fantástica trompeta sen trompeta, que lle dixo ao rapaz que se lle metera na cabeza pq fora moitos anos sombreiro dun trompetista, que un día o deixou abandonado nun gardarroupas e o CC, que pasaba por alí roubouno.
Conmovido, levouno Xulián para Vilapedra, onde todos os rapaces se fixeron amigos seus e a directora do coro pediulle que cantase nel, pois faltáballes unha voz como a súa. E dende entón Baldras, o xigante, quedou a vivir en Vilapedra para sempre.
O álbum acompáñase cun cd que contén o texto lido por rapaces con acompañamento musical.