Un día de tronada, cos raios debuxando serpes amarelas no ceo e as nubes, asustadas, botando auga sen parar, Pedro non tiña paraugas nin botas de goma e mollouse moitísimo. Ao chegar á casa a mai duchouno e púxolle roupas secas. Seu pai rifoulle por ter tardado. A avoa deulle un bico cheo de cóxegas. El tremaba de frío, espirraba e tusía sen parar. A súa cara volveuse da cor das cereixas. A nai meteuno na cama e levoulle leite con mel. O pai tróuxolle un xarope da farmacia que sabía a "moco de galiñas". Pero a tose non paraba: escóitábase por toda a casa e ninguén podía durmir.
Entón a avoa colleulle unha man entre as súas mans quentes e contoulle un fermoso conto. Así, Pedro deixou de tusir e puido pegar no sono.
Historia en letra caligráfica para primeiros lectores, que alterna nas páxinas con ilustracións a cores.