Do rico patrimonio do folklore galego, conservado ao longo de tantas xeracións gracias á súa transmisión oral, recolle Palmira G. Boullosa trinta e unha cantigas e ditos que teñen un motivo común: acompañar a presencia do naipelo no rolo. Hainos que buscan escorrentar o medo ao "home de fóra" ou o gato e outros queren acougar coa musicalidade de versos paralelísticos ou onomatopeicos.
Todos os textos teñen no xogo fónico o código común co fillo ou filla do rolo. E nesta cultura urbana corren o perigo de se perderen sen a súa conservación escrita.