|
Érase unha vez un muiñeiro que por falar co rei
perdeu o tino e díxolle que tiña unha filla capaz de fiar palla e
convertela en ouro. O rei, avarento como era, encerrouna no palacio nun cuarto
cheo de palla, coa ameaza de facela matar se non conseguía nesa noite
transformala en ouro. A rapaza, asustada, choraba sen saber cómo
saír do apuro. Entón apareceu un trasno ofrecéndose a
fiarlla a cambio do seu colar. A noite seguinte, con máis palla, a
condición foi o anel. E houbo terceira noite: se volvía ouro a
palla que ateigaba un inmenso cuarto, o rei casaría con ela. E outra vez
o trasno conseguiullo, desta vez a cambio do primeiro fillo que tivese.
Pasado un ano, o trasno veu reclamar o fillo. Ante o desconsolo dela, deulle
unha oportunidade: se en tres días atinaba o seu nome deixaríallo
quedar. Un emisario que a raíña mandou a pescudar polo reino
descubriuno saltando arredor dunha fogueira mentres cantaba o seu nome "anano
saltareiro". Como ela llo dixo, o trasno pegou unha patada no chan e tragouno a
terra para sempre. Adaptación do texto de W. e J. Grimm en formato
álbum. |