blix



María de Mata: Xela volveuse vampira
Ilustracións de Noemí López

Col. Contos da igualdade, 2. A Coruña, 2007

Xela volveuse vampira

Conta Breixo que estaba contento porque Xela, a profesora máis boa do mundo, volvía darlle outro ano máis. Até que caeu na conta de que non parecía a mesma persoa: traía os cabelos recollidos, as súas mans xa non danzaban no aire contandos historias, nunca ría nin xogaba cos alumnos nos recreos. Un luns pintouse de violeta arredor dun ollo e parecía unha morta vivinte. Outra mañá chegou cunhas enormes lentes escuras, bufanda e luvas negras que agochaban as súas mans de princesa. Ao escribir no encerado caéronlle as lentes e a bufanda, deixando ver as pálpebras pintadas de negro e unhas manchas de cor vermella no pescozo. Como a Breixo lle parecía que estaba enferma de saudade, regaloulle unha camelia branca, que ela esqueceu. Quíxolla levar á casa mais non lle abriu a porta. De volta, atopou no camiño unha nena diminuta cunha carapuchiña con axóuxere, pequena como o matapiollos e bonita como as camelias, que lle pediu chocolate. Como llo deu, presentóuselle, díxolle que era Rute, a quen podía ver por ter nacido en domingo e ser nobre. O martes seguinte podería vela de novo e pedirlle un desexo.
Xela non volveu ás clases e todos se convenceron de que se convertera en vampira. Disposto a salvala, Breixo atopouse con Rute, que o acompañoun á mansión de pedra. Alí, viron chegar nunha moto a Cibrán, o marido da profe, que lle berrou reclamándolle a cea, todos os cartos que tivese, púxolle unha cinta de esparadrapo na boca e empurrouna. Pediulle entón a Rute o seu desexo: que lle puxese cabeza e pezuños de cocho feo e cheirento. Cando abriu os ollos, logo de contar até sete, viu un cocho con cazadora negra saír correndo da casa para a moto. O venres Xela volveu a clase cunha bolsa de caramelos de mel, un sorriso de xigante e a saia branca de bolboretas azuis. E contoulles a historia dunha formiguiña que non podía saír do bote até que lle axudaron as amigas.
Dende entón, pode ver na noite un home-cocho moi feo montado nunha moto. Cando se achega demasiado á lúa a súa amiga Rute sopra para desprazala e que ningún cocho a toque xamais.
O texto, abundantemente ilustrado, acompáñase dun DVD no que se conta a historia.


32 p. - 21x15 cm.                                                      ISBN    978-84-96893-21-4



Opinion