Nacera un pucho moi churrusqueiro ao que lle puxeron de nome Serafín. Tiña un segredo no rabo... Pasados uns días déronse conta de que era femia e pasaron a chamarlle Palmira. Aburríase na corte, polo que decidiu marchar a coñecer mundo: era unha vaca aventureira.
Foi a unha feira, onde se sorprenderon de que andase ceiba. No parque de atraccións comeu churros, montou no carrusel e nunha moto. Causou tanta sensación que ata lle fixeron fotos para unha revista. Tomando café nun bar, viu un circo na televisión e decidiu que quería ser titiriteira e famosa. E foino, pois saíu unha reportaxe sobre "A vaca artista" nunha revista da bisbarra. Empezaron a pedirlle autógrafos, polo tivo que ir á escola para aprender a escribir. Comprou unhas gafas, puxo rizos e mechas no pelo. Para coidar o tipo asistiu a clases de ballet, que axiña deixou por demasiado difíciles. Durmía nunha tenda de campaña especial e comezou a practicar o deporte da pesca.
Unha lebre que fuxía de dous cazadores pediulle que a acollese na tenda: xa non estaba soa. Acordaron que se chamaría Serafín. Mercaron unha moto con sidecar e fixéronse tan famosas que mesmo viñan excursións de turistas para facerlles fotos. Entón o alcalde de Cacharela concedeulles unha paga mensual e nomeounas fillas predilectas. Nada lles faltaba. Por certo, xa se pode desvelar o segredo: no sitio do rabo... tiña tres, cos que facía unha trenza con lazada no remate.
Unha ampla proposta de actividades didácticas, habitual na colección, complementa a lectura do texto.