Conta a voz dunha rapaza que un día de agosto na súa aldea na Terra Chá alterouse a xente coa posible chegada dunha treboada: se caía sobre a herba segada e aínda sen recoller estragaríase a colleita e non habería comida para o inverno. Todos os tractoristas empezaron a empacar a toda présa, pero ía tanta calor e os condutores andaban tan ás tolas que a maioría dos tractores se foron estragando, agás o da súa casa. Todo dependía da súa mai. Botou todo o día co tractor facendo pacas sen parar, entre o asombro e admiración de todos os homes, e coa axuda dos paxariños, que formaron unha antuca enriba deles e refrescáronos batendo as ás. Cando, ao caer a tardiña, xa a colleita estaba a salvo nas palleiras, tronou e caeu unha saraibada. Pero toda a aldea puido celebrar o empeño da mai. E tamén a cea que, mentres, o pai e mais a rapaza prepararan para todos e todas.
Esta mensaxe sobre a igualdade acompáñase de ilustracións en tons amables e un DVD no que se conta a historia ante un grupo de nenos.