Conta a voz narradora de Álex que vai ter un irmán e do que quere a seu pai. Os seus pais son: Cruz, que traballa na carpintería, e Andrea, que tocaba o violín antes de que nacese e deixouno temporalmente para coidar a criatura. Viviu con ilusión a súa primeira excursión, cos compañeiros do cole, en autobús. Pero ocorreron dous incidentes: a súa zapatilla apestaba o autobús, porque pisara caca de can, até que a condutora, Laura, abriu a ventá e pasou o cheiro. Aínda que o peor foi á volta: o autobús pegou unha brusca freada, mais aínda así non puido evitar atropelar unha tenreira salvaxe. Camilo, o que fai a limpeza no cole, mareouse e levárono en ambulancia.
E ao final sabemos que Andrea é o seu pai, violinista; Cruz, carpinteira, a nai; e ela Alexandra, a súa filla. Rómpese así, como en todo o relato, o esquema convencional de roles sociais, en defensa do valor da igualdade entre home e muller.