Érase un Contiño pequeno e rebuldeiro, rebelde e poeta, que vivía illado no máis alto da estantería sen que ningún neno ou nena o puidese ler. Un día saltou do andel e foise coñecer mundo. Ao tempo que ía coñecendo novos espacios e vivindo experiencias ía enchendo as súas páxinas de poemas: sobre o mar, as sereas e as ondas; seguindo os camiños de terra, sobre a herba verde, os xinetes das albas, o sol, a lúa ou as campaíñas do Courel; cando coñeceu os nenos, cantou o mundo como un patio de recreo, aprendeu e compartiu os seus desexos, sobre todo nas festas de aniversario, tan cheas de ilusións; soubo tamén o que é o medo e escribiu cantos de berce para acougar os pícaros; gustoulle a escola e xogou con cancións; para os nenos maiores contou historias en poemas a xeito de romances... Viaxou, en fin, ao País da Fantasía coas letras amigas e compañeiras da festa das palabras.
Medrou así e foi entón un conto maior. Volveu á biblioteca, cheo de palabras máxicas, xoguetonas e misteriosas. Agora está nun lugar mellor: nos andeis máis baixos, onde todos, nenos e maiores, poden collelo e ser felices con el, como el é con eles.
O libro distribúese en doce apartados, que marcan os ámbitos de coñecemento na historia da viaxe imaxinaria, pequenas introduccións en prosa contextualizan os textos poéticos, caracterizados por unha gran variedade formal e un amplo repertorio estilístico como resposta creativa ás buscas temáticas.