Conxunto de cincuenta e nove poemas ordenados alfabeticamente segundo o título, formado por unha palabra exclusivamente. A partir da contextualización lírica da casa-país nos seus puntos cardinais, comeza un retrato poético da nosa terra desde a realidade dos camiños, furnas, ríos, lobos, póutegas ou buguinas, ás tradicións e seres máxicos dos bardos, feitizos, fadas, mouras, trasnos ou dragóns. Sen faltar as mentiras, os paraugas, as sereas ou as lúas...
Neste percorrido nominalista a variedade formal, o ritmo marcado pola sonoridade dos topónimos e o xogo de aliteracións e mesmo a presencia de dialectalismos apuntan a unha lectura poética de Galicia evocada como un mundo misterioso e moi suxerente.