Os pais lévanlle a Susa o agasallo de aniversario: a Pirámide de Vidro, que descobre cando esperta. E logo oe a voz da invisible Fusa, a vedraña das cancións, que pertence a un dos pobos máis antigos do Mundo dos Soños. Cóntalle que eran felices ata que Senmus, o señor das caixas de música, liberou os monstros do Pozo dos Pesadelos e roubou o corazón do seu Mundo dos Soños, a Pirámide de Vidro (en realidade, a dela é unha imaxe da verdadeira). Para que os soños volvan ser como antes, Susa debe pasar ao mundo da imaxinación e derrotar a Senmus antes de que acabe a noite, pois senón non poderá regresar á Terra. Susa deséxao intensamente e aparece nese mundo da fantasía.
Alí atopa a Thamiris, a Meiga da Folla, que veu buscar os Mestres das Cores Esquecidas para atopar as cores, desaparecidas da Fraga Escintilante, agás a da noite. Logo entran Azul, Vermello e Amarelo, os tres Mestres das Cores que quedan do Consello de Sabios, correndo perseguidos polo monstro Bicéfalo (composto de dúas cabezas, Bocexas e Marulo, aos que unha moura converteu nun só corpo por lle iren roubar á súa anta), un dos secuaces mandado por Senmus para evitar que axuden a Susa. Dinlle que lle debe arrebatar a pirámide a Senmus nun descoido. Cando se encontra con este -que vai polos camiños cunha máquina de atopar cancións, recolléndoas para encerralas en caixiñas de madeira adobiadas coas cores roubadas na fraga-, Senmus deixa soar unha canción que a adormenta. Entre Thamiris, os tres Mestres e Fusa despistan a Senmus, que intenta pillalos.
Entón esperta Susa. Rompéralle a pirámide, mais os pais teñen outro agasallo: unha caixa de música que non toca. Pola regaña da fiestra, celebra cos compañeiros o éxito da súa aventura.
O texto é unha peza dramática de lance único.