|
Nunha consideración previa, a voz
narradora sostén que a historia que segue é verdadeira, un
segredo do que non pode revelar o informante. A aqueles aos que lles pareza
incrible, lerana como unha historia fantástica: deséxalles que o
pasen ben léndoa. Marica ten roces continuos co irmán Pablo.
Como é o pequeno (ten oito anos) leva as de gañar ante os pais,
que a castigan sempre a ela. Gran lectora, un domingo comprou na feira de
cousas usadas da praza vella libros de aventuras, e tamén un bestiario
precioso que lle vendeu un misterioso vendedor polas cento once pesetas que
tiña, que el adiviñou. Esa tarde os pais saíron e quedaron
os dous irmáns sós na casa: el xogando cos clicks e ela lendo no
bestiario: a herba era azul, as flores, verdes, e os animais de formas moi
curiosas... Cando estaba ollando un con aspecto terrorífico, con corpo
de sapo e unha crista que lle percorría todo o corpo, Pablo entremeteuse
e Marica botouno dicindo "Sapo es ti, ¡veña, fóra!".
Entón o sapo entón apareceu no seu cuarto e o irmán entrou
na páxina do libro: velalí estaba chorando. O sapo, chamado
seica Crisapo, dille que non coñece a fórmula máxica para
que poida saír seu irmán: terá que ser valente ela e
entrar no libro para averiguala. Deberá seguir a liña do talo dun
rosalindo, que percorre como un Camiño todas as páxinas, ata
chegar á de Pablo, que a informará da fórmula. Ao que ela
a diga, volverán ao cuarto. Entra Marica gracias a unhas palabras do
sapo, pero o rosalindo alerta da presencia dunha intrusa: a herba móvese
intentando botala do Camiño, a bolboreta gardiana permítelle
continuar logo de que atine unha adiviña. O animal debuxado en cada unha
trata de expulsala: os parvos de Lu e Ul ou Luul, unha serpe de dúas
cabezas con anchos peteiros dourados, queren limpala como se fose lixo; un gato
canso dille de árbores froiteiras e un manancial meténdoa no
"bosque vivo", onde unha vexetación estraña trata de apreixala e
as árbores susurran nunha linguaxe rara. Ao saír del, unha
formiga de cor fucsia máis alta que Arimca (o seu nome dentro do libro)
condúcea onda a formiga Raíña, unha tirana que só a
deixará marchar se vence no combate de "estaca" á campiona,
tocándolle tres veces coa bóla atada nun fío. Resulta
gañadora e coa axuda de Rusca, pois a Raíña trata de
impedir a súa marcha por chamarlle tirana, reincorpórase ao
Camiño. Coa colaboración deste, avanza desde o rombo da esquina
da folla polas diferentes páxinas. Mesmo nunha delas os animais celebran
unha festa na súa honra, agradecidos pola súa valentía
perante a tirana. E por fin atopa a Pablo, liberándoo do libro. Unha
chamada telefónica da mai faina volver en si: estaba na casa e Pablo,
que tivo un soño raro no que ela o salvou, dille que a quere
moito. |