No primeiro texto, Eu falei con Medianoite, Xoán Babarro pon en boca dun rapaz o seu encontro nunha igrexa misteriosa co xenio da Medianoite, un gato montés que coida a torre do campanario onde viven o seu amor o Rei Luar e a Princesa de Tul. Foran de acampada con outra banda rival. Ao acordar non quedan sinais do que el sabe que viu.
No relato de Mª Victoria Moreno, Eva escríbelle a Adonay, rapaz xitano, compañeiro de escola e o seu primeiro amor, unha conmovedora carta. É un dos desaparecidos polo temporal que asolou a cidade e con especial virulencia o poboado xitano. Os dous eran coñecidos como Pan con chocolate.
Agustín Fernández Paz reproduce o diario de Alba, rapaza que atopou Unha pedra na area da praia, que resultou ser un anaco de meteorito. Gracias a ela, superou a indecisión de saír con Xabier.