Colección de poemas en verso de arte menor rimados nos que os animais próximos son presentados dende as características que a sabedoría popular recoñece, establecendo con eles unha relación de simpatía que os humaniza. Así, o grilo débese ceibar porque canta cortexando; a toupiña cega, condenada a vivir baixo terra, ben merece unhas gafas de sol para que vexa o día; a serpe, grimosa e limpa, danza de pé ao son da frauta; a lebre, que dorme, libra do cazador; a tartaruga é tranquila e coqueta; a donicela, fermosa e deostada, pode non ser tan velenosa como di a xente; o esquío, rápido e silandeiro, que salta como un trapecista, soña entre o son do arpado arume; o ourizo cacho é unha bóliña con pugas que sanea o xardín; a lontra da pel prezada fixo un tobogán para xogar na beira do río; o xabaril, porco que quixo ser libre e ás veces estraga as leiras, dá nome a un divertido programa televisivo infantil; o oso está choroso pois quedou soíño, sen ver unha osiña nin poder dar palabra con ninguén; o lobo solitario que pon medo, oulea na noite coa; o raposo de tantosnomes pode non ser tan renarte como a xente conta; finalmente, o cervo, memoria eterna, é unha tenra figura que dorme no cubil da lúa.
Neste álbum, sobre fondos planos, as ilustracións subliñan con forza visual a representación figurativa dos animais.