O narrador protagonista desta historia é Iago Alfonso, o cal é moi infeliz no contorno da súa familia, pois a pesar de ter unha posición social privilexiada, sente a falta de amor dos seus pais e irmá. Só Conchi, a súa asistenta, lle presta atención e cariño e a ela lle confesa os seus sufrimentos. Ela é tamén o obxecto dun oculto desexo de nenos que inicia o camiño de adulto. Un día as cousas mudan radicalmente cando encerrado na casa a causa dun castigo divisa dende a fiestra unha estraña masa violácea que resulta ser un "ozoniño" caído do ceo. Polo seu aspecto viscoso bautízao co nome de Moko e entre os dous nace unha estraña relación. Moko explícalle que caera do ceo pola man do home que está a destruír a capa de ozono.
A través da historia ficticia que serve como exemplo e completada despois cunha explicación sinxela sobre a función da capa de ozono, a autora trata de concienciar o lectorado máis novo dos efectos da contaminación da man do home así como a frialdade nas relacións familiares en favor dos valores unicamente materiais.