Nunha vella casa abandonada instálase un día Alba. Non leva nada consigo, non coñece a ninguén, pero é feliz vivindo en plena comuñón coa natureza, alimentándose dos froitos que esta lle dá, comunicándose cos paxaros e xogando cos peixes. O único que ten de seu é unha misteriosa mochila da cor da cereixa. Nela ten todo canto necesita e por ela está sempre contenta ante o asombro da xente da vila. Intrigados polo misterio do seu contido, uns rapaces ofrécenlle cambiala por xeados, convertela en fada se llela dá ou regarlarlle as estrelas. Mais Alba non renuncia ao tesouro gardado nela, que finalmente se descobre para o lector: "unha goma de borrar malos momentos, unha caricia, unha aperta, un anaco de pan duro e un bico tenro".
Escrita en clave lírica, con poemas acompañando a cada capítulo, as ilustracións de Xan López Domínguez contribúen a crear unha atmosfera moi cálida e amable.