Conta Beatriz, unha rapaza de trece anos, que visita a avoa Carme na residencia de maiores e, lembrando tantas historias que ela lle contou, lelle as reflexións que escribe: é pequena e gordiña, sáenlle moitos pelos polo corpo que debe depilar, a irmá Lucía sabe tocar o violín e memoriza contos en inglés, mentres que ela está nunha asociación de baile galego, que aos pais lles parece pouca cousa polo que queren que aprenda a tocar o chelo... Por iso, comparada coa outra, séntese un parrulo feo. Mentres a escoita, a avoa séntese como se tornase á súa idade.
Cando ao día seguinte volve de visita, un residente, Basilio (un artesán cesteiro que ten unha filla que nunca o foi visitar nos sete anos que leva alí, nin lle levou os netos; séntese moi só e, na súa soidade, séntese perseguido) advírtelle que teña coidado con Luís, o home do papagaio que lle pediu a bicicleta para ir dar unha volta, pois é un pintor que seica matou a súa muller, logo de maltratala durante anos. A avoa ten unha hora mala e desvaría confundíndoa coa tía Pepa, polo que, a suxestión da directora, grava as súas reflexións para que a anciá as poida escoitar noutro momento. Estas tratan sobre as ceas dos venres onda outra avoa, que critica a súa forma de vestir e continuamente lle fai reproches.
Outro día, o pintor teima en que quere que pose para el de modelo, pero a avoa explícalle que é perigoso pois mesmo a utilizou a ela finxindo estar namorado co único fin de achegarse á rapaza. En canto está soa, case a forza para que sexa a súa modelo, pero aparece o cesteiro e libráa. Ao día seguinte, xa levaran ao pintor trasladado. E Beatriz lelle un escrito á avoa sobre o seu primeiro amor, que a mai quere que deixe pois aínda é moi nova.
A seguinte visita é no hospital, onde está a avoa, que sufriu un derrame cerebral. Díxolle que soñara toda a noite con Arturo (pintor, morto na guerra, era o seu home...). Logo, deulle outro derrame e morreu. Beatriz escríbelle unha sentida carta de despedida. E como tamén acode ao tanatorio Basilio, pídelle que sexa o seu avó adoptivo. El acepta, emocionado.