 |
Cando na estación
unha voz anuncia a chegada do tren con destino a Santiago, o xefe da
estación busca apuradamente ao maquinista Antón. Van chegando os
pasaxeiros, que agardan mentres o tren non aparece nin tampouco o maquinista:
unha anciá coa neta, á que entretén un pallaso con globos,
que lle regala un e fai xogos simpáticos de maxia ao tempo que toca a
harmónica; un pescador de soños, que trae na cesta, e agasalla
á rapaza co frasco da alegría, pero non pode facer o milagre de
que falen ben unha parella de mozos, xa que el tatabexa e ela só emprega
a vogal i; unha muller adiviña, que se dirixe a un congreso de bruxas en
Compostela, aparece arrastrando un crocodilo de mentira como se fose un
cadelo... E aínda que o tren por fin vai chegar, Antón
négase a conducir a locomotora, pois cúmprense vintecinco anos
desde que soñou con ser maquinista, por máis que a anciá
conseguiu atopalo e tráeno agarrado pola orella. E, falando de
soños que se han cumprir, a nena conta o seu de ser bailarina, o que
provoca que todos bailen en corro. Neste clima festivo e amigable, con xogo de
adiviñas incluído, Antón xa non se pode negar a conducir o
tren...
Ademais, o público desta peza de teatro tampouco pode
permanecer alleo, pois recibe soños do pescador de soños ou
é convidado a cantar ou bailar nun encadeado final, como un tren alegre
neste divertido xogo teatral.
A edición ábrese cun "Comentario
da autora" sobre as características (linguaxe e escenografía
sinxelas, acción áxil e participativa, cun conflito principal
claro, sen demasiadas complexidades...) que debería reunir toda peza
teatral. Péchana unhas "Propostas de traballo" lúdicas da
autoría de Gloria Sánchez. |
