 |
Ana vive preto da cima
da montaña Pena Branca. Gústalle subir ao cume, sentar nunha
rocha que imaxina que é o lombo dun dragón e mirar as
montañas ao lonxe. Sabe que máis alá está o mar,
que só coñece pola televisión. Soña con chegar onda
el.
Seu pai prometéralle varias veces que a ía levar pero
sempre atopaba desculpa nos labores do campo para aprazar a viaxe. Un domingo,
por fin chegou o día. Ademais, tamén pode montar por primeira vez
no tren. Van entón os dous a unha vila mariñeira. Alí
está o mar inmenso coas gaivotas, a branda area da praia, a súa
auga en movemento, transparente e non azul, salgada. Emocionada, sente
entón que o mar é un novo amigo que nunca poderá
esquecer. |
