Nunha encrucillada de camiños unha noite de lúa chea, un Cazador agarda nos escanos do cruceiro coa súa escopeta de balas de prata: intenta cazar un lobishome. Aparece unha Cazadora coa mesma intención e logo úneselles unha muller de vermello que vén esperar os seus fillos. Falan e cando mencionan a palabra sangue descobren que é unha Vampiresa. Como se aburren, canta ela a canción das noites escuras, convocando como coristas aos Morcegos, os Gatos Negros, as Pantasmas, os Demos e os Trasnos, que piden que a noite os agoche para que ninguén os descubra xamais e logo intentan devorar os cazadores até que a vampiresa os expulsa. Tamén os quererían comer os tres vampiriños, que veñen famentos, pero a nai dilles que non son comestibles e promete darlles na casa un pastel de vermes e samesugas con chocolate.
Desanimados ante o seu fracaso, marchan os cazadores e volven os vampiriños co seu amigo Chusqui: un home lobo medoñento coa pelota na boca que se deixa acariñar. E logo marchan os catro cantando, porque xa é día e son horas de ir para a cama.
Peza de teatro "para quen lle guste a escuridade", de escena única, con ilustracións desacougantes en clave lúdica.