Lóbez naceu aló cando os animais falaban, na Serra do Seixo Branco. Era, sorprendentemente, fillo único do xefe da manda. Pasados uns meses, chegou o gran día do primeiro ouveo. Pero por máis que lle ensinou o pai, saíulle un ouveo ridículo, que era causa de risa dos demais lobos. Para ver de solucionar a súa eiva, tivo que emprender camiño, só, á aventura, e presentarse ante o Gran Consello de Anciáns. Tampouco eles deron coa solución. Mais Lóbez aprendeu que os homes saben dos lobos polo seu ouveo.
Por iso nesta parte do mundo, onde el é agora o xefe da manda, os lobos non ouvean. E contan contos non sobre a súa braveza, senón loando a intelixencia da especie.