 |
Na noite máxica
de San Xoán, cando os nenos xogan a brincar o lume da larada e facer
trasnadas, un home que conseguira o libro do Ciprianillo a cambio dunha leira
vai co seu fillo deica o Penedo da Moura, que agacha un tesouro. Di as palabras
e o penedo que tapa a entrada da cova fende pola metade. Sae logo unha moura,
unha dona encantada como castigo por non aceptar casar co home que o pai
elixira para ela, que lles di que só poderán conseguir o tesouro
se el lle dá un bico, desencantándoa así. Mais a
súa Sombra impídeo dándolle unha presa de ouro, polo que o
home marcha todo contento, aínda que non tardará en volver porque
é "do que caga o mouro".
Uns nenos deixan alí o carro do vello
muiñeiro, que quedara a durmir nel pensando deste xeito evitar que llo
levasen lonxe, como os outros anos. Un deles limpa a cara coa auga das herbas
de San Xoán que collera a moura e despois de botarlle fariña do
muiñeiro á Sombra da moura, libera a esta. Aínda que o
ouro quedou na cova, novamente pechada polo penedo. E van logo tras do sol, que
comeza a danza máxica das mañás de San
Xoán.
Peza dramática breve que recolle as diversas
tradicións da noite máxica de xuño. |
