Peza de teatro ambientada na horta dunha casiña de planta baixa na que destaca un limoeiro con cinco laranxas enormes, as laranxas máis grandes do mundo.
Cando o amo da casa lle toca a unha, estóupalle na cara. Alertados polo ruído, aparecen os veciños, que non se poñen de acordo sobre qué son os froitos da árbore. As propias laranxas acláranlles que o son.
O Veciño da Escopeta móstrase disposto a abrir unha a tiros. O Veciño Gordo, o Toneladitas, desmáiase coa fame e líscalle voando un zapato. No rebumbio, a galiña Petra ri e pon o ovo máis grande do mundo, que pide que o batan con coidado. O problema é cómo cascalo, razoa a Veciña Sabida. Ante a ameaza de que sexa dun tiro, o ovo protesta e entón a muller da casa, Anxa, cóntalle o conto do ovo bo e o malo. Pero equivócase e conta o de abrir as fontes, polo que o ovo comeza a cichar un líquido amarelo que deixa ao Veciño Torto co ollo bo tapado. Recúperallo o can Paulino lambéndollo.
Ao gordo verdécelle a cara coa fame e o da escopeta, nervioso, disponse a empezar a pegar tiros, pero a arma líscalle voando. Anxa consegue abrir unha laranxa, que contén un bocadillo enorme, unha bicicleta para a Veciña Desdentada, unha corneta... E cando un veciño se dispón a roubar unha laranxa, volve a escopeta e cáelle na cabeza.
Os deseños de Luís Seoane para os figuríns e escenografía ilustran esta edición do texto.