Logo de ter inventado un clavicémbalo de rabo, unha sinfonía con sabor a vainilla, o baile de estarse quietos ou a música de pegamento, Solfis a pianista, proponse crear música sólida. A soa mención desta nova posibilidade amedrenta a Capsa Capsae (a caixa de música clásica), a Caixa Caixón, (a caixa de música tradicional) e a Box Rock (a caixa da música moderna), que ven perigar o seu oficio.
Velaquí o punto de partida desta obra de teatro composta por un preámbulo e tres actos nos que atopamos a personaxes tan curiosos coma Dona Dómina .nai de Solfis-, Cómodo, o acomodador, ou o xornalista italiano Retritti Candeas Cartel, reporteiro da revista Il mondo redondo.