A voz narradora de Miguel, un rapaz que vai para 9 anos, desafoga contando a situación problemática que está a vivir. Por un lado, a difícil situación familiar co desencontro entre os proxenitores, que discuten ante el, quen intenta salvar inocentemente a parella buscando unha compañeira de traballo do pai para que non siga a ser a súa amante. Finalmente, nas vacacións de Nadal, proban cunha segunda lúa de mel indo á neve uns días e todo se arranxa.
Ademais, a inocencia coa que cre aínda cre nos Reis Magos, da que fan burla os compañeiros, que o psicólogo diagnostica como unha busca do afecto que sente perdido polos problemas de pais, móvese entre a carta solicitando os agasallos e a obsesión por un unicornio que olla para el dende un escaparate pero non vén a Noite de Reis. Aínda por riba, no desfile recoñece a dous veciños vestidos como Maxestades.
Un irmán morto aos días de nacer, hai anos, e que el non chegou a coñecer, axúdalle en forma de voz conselleira. Pero é Carlota, unha amiga máis madura, cos pais separados e sen embargo amigos, a axuda decisiva para resolver os seus conflitos psicolóxicos e de comportamento. Ademais, por fin alguén lle regala o unicornio rosa. Mesmo se non foi o irmán morto tanto lle ten, porque vai ter un irmán pois a nai está embarazada e volve escribir versos.