Recóllense neste libro quince breves contos, narrados cunha linguaxe que aproveita moitos recursos propios da narración oral. O humor e o xogo coas palabras son dous elementos presentes en tódalas páxinas do libro.
A maior parte dos contos están localizados en Montañas Brancas, un espacio mítico da autora, e protagonizados por animais que, case sempre, pertencen á fauna propia do mundo rural galego: merlos, bolboretas, ratos, lobos, cans, paspallás, gatos... Na mellor tradición das historias de animais, estes protagonistas teñen un comportamento humanizado, o que lle serve á autora para pousar unha ollada tenra e irónica sobre moitos comportamentos da vida cotiá.