Un rapaz de cidade cóntanos as súas vacacións na Aldea Vella onda o seu tío Felipe. Alleo a ela, sempre estivera de paso, polo que é como un forasteiro. Ao fío do percorrido polos lugares e tempos rurais, o seu tío lembra outros forasteiros que visitaron a aldea na súa infancia.
Coñecemos entón o que representaron para os ollos infantís o mariñeiro que sabía tocar o acordeón, o portugués dos fados, os titiriteiros cataláns, a regateira que compra gomas das zapatillas ou o fuxido co que os nenos colaboraron con tanto misterio na súa presencia como na súa desaparición.