Inclúe trinta e nove poesías nas que a mirada do poeta, amante da natureza como espacio reivindicado para a infancia. se manifesta nas nubes, a chuvia, o sol ou mesmo o mar, que desfilan como protagonistas destes textos. O resultado son imaxes coloristas, nas que a plasticidade evocadora de soños da nenez acariña a nosa cara co vento que move un papaventos ou os foguetes de festas pasadas que o autor trae ao presente con nostalxia.
Cunha linguaxe sempre suxestiva e de fácil lectura, fai uso de ritmos de marcada influencia de raizame tradicional e de referencias a escritores como Rosalía ou García Lorca.
As ilustracións, en branco e negro, teñen como trazo caracterizador a transparencia e a abstracción, e conseguen que o fume como elemento identificador da palabra estea presente en cada composición.