Reúne 25 pezas breves para todos os gustos e idades, que nacen para ser representadas, desde unha concepción de teatro lúdico enraizado nas nosas tradicións.
Hai textos para as diferentes idades, con grande variedade temática e formal, buscando a práctica posible do xogo dramático. Así, as obriñas dirixidas aos máis cativos son simplemente xestuais: as pezas dun puzzle que compoñen o nome e unha obra dun artista; uns personaxes que imitan elementos da natureza; un neno fai que unha simple vara sexa unha batuta, unha escopeta ou un cordel... O baile e a música non poden faltar: os pícaros compoñen figuras con alegres cores, fan de ondas e de barco que non pode navegar ou de arco da vella con eco que repite a súa canción. Ata compoñer unha miniópera cunha ra e un grilo cantores.
Os animais teñen un importante protagonismo, desde o loro de vida aventureira que se cre un home e por tanto superior aos outros animais, ata o raposo que lles roubou as palabra aos homes e llela entregou aos animais, que así acadan a súa liberdade definitiva e son donos do seu destino coa razón e a sabedoría que lles dá a Palabra. Aínda que ás veces os seus vicios son humanos, como os do cuco, a burra e o raposo que queren o ovo enorme do galo porquen pensan que é de ouro.
Hai historias de amor, como a de Lindaflor, filla de marqueses que só cura cando lle traen o seu príncipe azul ou de ruindade, como o fol avarento que pretendía roubarlles o aires aos seres vivos.
E hai xogos coa propia literatura: as letras xúntanse para formar o libro de Pinocho; Gulliver, Alicia e o Principiño percorren o mundo; Arlequino e Pierrot pugnan polo amor de Colombina. E metateatro: o Chapeu, o Bigote ou os Anteollos necesitan un personaxe para sentirse vivos; as máscaras están sen amo; os actores que fan de máquina que fabrica armas négan a seguir asumindo o seu rol: fan caramelos, que regalan ao público.
Como na viaxe en tren desde o deserto ao Polo Norte, todo é posible. A maxia de don Bilitroque, que se fai desaparecer a si mesmo, tamén pode xustificar que apareza unha vendedora de desexos que os cambia por suspiros, que unha sombra cobre vida propia ou que unha dentamia postiza ría cando está sen o amo. Ou que unha estatua discuta co escultor, cun garda e logo baixe do pedestal e se poña a bailar. A xogar.