Conta a voz infantil de Laura que ten unha gatiña pequena como un bebé á que lle puxo o nome do grilo dun conto, Boris. Tróuxolla, vestida con chaleque e polainas, Lula, unha amiga da súa nai. Cando lle quitou a roupa, sentiuse liberada, aínda que ás veces vístea como se fose unha boneca e xoga con ela: é o seu mellor xoguete. Un pouco diferente, iso si, pois bebe dunha forma ben curiosa que a rapaza non dá imitado. Mesmo lle gustan as salchichas.
É a súa mellor compañeira: miran xuntas os debuxos animados e non se afasta de Laura cando está enferma. O malo é que despois de varios días sen poder ir ao colexio, descobren que a rapaza ten alerxia ao pelo dos gatos. Menos mal que o veciño Artur tamén a quere. Regálalla. Así non a perde e pode visitala cando queira. Sobre todo se é ao aire libre. Aínda que un día que a levaron ao campo, correndo tras dunha bolboreta, subiuse a unha árbore e despois non se atrevía a baixar. Pero finalmente guindouse dun salto.
Así é Boris.