|
María Solar:
Boa Sorte |
 |
Aínda que naceu con moi mala
sorte, de cu e unha noite de treboada tal que mesmo se foi a luz, ao
protagonitas da historia os pais puxéronlle de nome Boa Sorte.
Sucéderonlle logo outras desfeitas, mesmo o día da
comuñón, cando os tiveron que sacar a todos en helicóptero
porque a igrexa estaba rodeada de auga logo de caeren chuzos de punta. Boa
Sorte soubo así que a súa mala sorte estaba relacionada coa
chuvia e aprendeu sobre os fenómenos meteorolóxicos: a
néboa, a sarabia, as treboadas..., e que cando hai lóstregos un
non se pode refuxiar debaixo das árbores. Por iso un día de
treboada, cando viu a uns rapaces baixo dunha árbore, foinos sacar de
alí, antes de que un lóstrego fendese a árbore en
dúas. Entón soubo que lle rematara a mala sorte. E da man da
Meiga Moira aprende sobre as clases de ventos ou de velas, a facer un
papaventos, ditos sobre o tempo, e mesmo ler unha entrevista co home do
tempo. |
|
