Había unha vez catro amigos na cidade de Animalandia: o bacoriño Manporquiño, Murrigato, o gatiño pequeniño, Caracol Col, o caracol lambón, e Murrato, o ratiño pillabán. Un día que os pillou unha tronada no monte, atoparon o anano Catuxo, que como é meigo empequeneceunos e acolleunos dentro do seu cogomelo. Son algo trastes: cando foron de excursión á cidade dos homes, no zoo liberaron da canceira a todos os cans que alí estaban pechados. Outro vez que foron ver unha película dun bastón máxico, ao saír atoparon un igualiño, con puño en forma de cabeza de parrulo, que fregaron como no filme e cando o caracol pediu o desexo de ir ao cabo do mundo de pronto atopáronse no mar, co bastón convertido en barco, pero sen leme nin remos, polo que envorcou ante as ondas grandes pois había tronada, mais eles conseguiron quedar sobre o casco. Apareceu unha balea comedora de madeira, que os remolcou, agarrando o rabo do gatiño coa boca, deica unha praia de Australia, para despois poder comer o barco no que ían. Apareceulles alí un canguro alto como un edificio de oito pisos que lles ofreceu traballar no circo para pagarse a viaxe de volta en avión. Levounos na súa bolsa marsupial e actuaron durante máis de cen días con gran éxito, de trapecistas e pallasos.
Xa tiñan diñeiro para a volta, polo que regresaron. Ninguén os botara en falta, como se viñeran do cine, pois como o bastón era máxico fixo que o tempo se encollese para eles (porque o estaban pasando ben) e estirase para os demais.
E despois desta máxica aventura, coñeceron un novo amigo, o lagarto Verdegarto. Dende entón, xa son cinco colegas.